Rene's vertellingen - IERSE SETTER OFREDPRIDE

Ierse setters
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Rene's vertellingen




Augustus 2011














Wij zijn een gezin van vier mensen bestaande uit: Vader, Moeder, Dochter en Zoon. Alle vier gek van honden en hiervoor hebben wij ook een Ierse- en een Engelse Setter gehad.
Bij deze mijn(onze) eerste ervaringen met Seth.

Seth dus de 23e juli opgehaald en na een paar uur wennen ging het buiten verwachting goed.
Hij heeft ons niet uit onze slaap gehouden, en sliep na een paar dagen al goed door. Twee weken geleden heeft hij zijn eerste puppy les gehad en dat viel niet tegen.

Hij keek wel eerst, figuurlijk, de kat uit de boom, maar daarna ging het steeds beter. Ik zelf vind zo’n cursus wel goed, niet alleen voor de hond, maar zeker ook voor zijn baas.
Dus vanaf deze plaats zal ik een keer per maand de vorderingen doorgeven en ook met een foto erbij zodat iedereen kan zien hoe hij groeit, en wat zijn vorderingen zijn.
September 2011

Seth heeft voor het eerst een beetje zelf gezwommen.
Hij was al aan het water gewend omdat wij er een stokje in het water gooiden en Seth deze wilde halen. Al vlug liep hij tot aan zijn nek in het water en kon  niet verder omdat de lijn tekort was.
Aan een langere lijn heeft hij daarna een stukje gezwommen om zelf zijn flostouw kunnen pakken.
Ook heeft de tunneltraining in de kennel Seth goed gedaan, want thuis speelt hij ook regelmatig in de tunnel.
Oktober 2011
Seth heeft 11-10-2011 zijn puppycertificaat gehaald.

Dit resultaat heeft hij behaald door de oefeningen goed te doen. Enkele oefeningen waren:

-Zich laten betasten
-Komen op bevel
-Zitten en af
-Klein parcoursje lopen

Nu gaan we over drie weken beginnen met gehoorzaamheid 1.

Seth heeft al laten weten hier veel zin in heeft, omdat hij dan zijn speelkameraadjes weer ziet
November 2011

Inmiddels zijn we begonnen met gehoorzaamheid 1.
Hebben nu twee lessen achter de rug en Seth weer blij dat hij zijn vriendjes terug zag.

Gras blijft hij interessant vinden dus aandachtsoefeningen vallen niet altijd mee. Wel is hij volop bezig met tanden ruilen, en heeft hij op een of  twee na alles gewisseld.

Seth heeft een bepaalde manier gevonden om te laten merken dat hij uit moet.
Loopt eerst wat rondjes door de kamer en dan begint hij te blaffen.
Ook komt hij dan naast je zitten of gaat hij bij de deur zitten en blijft hij blaffen.
Maar wij zijn blij dat hij het zo aangeeft.
December 2011

Wat betreft zijn gehoorzaamheidscursus valt er momenteel weinig te zeggen omdat Seth, en zijn mede cursisten van een welverdiende vakantie genieten.
Wel heeft hij huiswerk mee gekregen en moet zijn baasje flink oefenen.

Maar op door 18 december jl. heeft Seth de dag van zijn leven gehad.
Er was een kennel wandeling georganiseerd in de bossen bij Valkenswaard, en heeft hij zijn andere familieleden ontmoet.
Het was een dolle en zeer gezellige boel. De honden renden en speelden met elkaar en het was een genoegen om te zien hoe ze met elkaar omgingen.
Ook de baasjes hebben genoten: mooie locatie, goed eten en drinken en zeker voor herhaling vatbaar.

Namens Seth wensen wij iedereen fijne feestdagen en een gezond 2012.


Januari 2012

Als eerste wens ik iedereen een goed en gezond setter jaar toe. Op 30 december waren wij en vele anderen uitgenodigd bij Ton en Nans om oliebollen te komen eten. Ik (Seth) heb er geen enkele op, maar de baasjes lieten ze goed smaken.
Het was een gezellige boel, mede omdat je met elkaar, als setter liefhebbers, ervaringen kunt uitwisselen.
Seth heeft de jaarwisseling geschrokken beleefd omdat hij al die knallen e.d. niet leuk vond. Hij heeft het hele huis doorgerend en is toen bibberend naast ons komen zitten. Na ongeveer drie kwartier was de rust wedergekeerd en heeft hij toch een goede nachtrust gehad.
Over enkele weken mag hij examen doen voor zijn eerste gehoorzaamheidscursus. (wij zijn benieuwd)Als er een cursus eigenwijs zijn gegeven zou worden dan zou hij zeker cum laude slagen.
Maar daarentegen, het is een echte knuffel setter en dat is ook leuk.
Februari 2012

 

Hallo, hier ben ik weer, best wel trots op mijzelf. En weten jullie waarom?

Ik ben geslaagd voor mijn eerste examen gehoorzaamheid.

Volgen aan de lijn was minder, maar ik loop ook veel liever los. De rest was goed en de examinator was dik tevreden. Gelukkig gaat mijn baas ook de vervolg cursus met mij doen, en dan mag ik leren om los te volgen. Maar ik denk dat ik mijn baasje daarmee wel voor de gek kan houden omdat ik dan gewoon een paar keer lekker wegspring.

Veel van mijn vrienden gaan ook die cursus doen, dus ik zie ze weer elke week. Wordt weer lekker ravotten. Ook houd ik alles graag in de gaten en dan leg ik mijn hoofd op de vensterbank en kan ik mooi naar buiten kijken

Aan al mijn broertjes en zusjes en natuurlijk mijn ouders doe ik de hartelijke blaf groeten en tot horens.


Maart 2012

Hier weer een klein stukje over mijzelf.

Het is deze maand erg rustig, ik heb eigenlijk niet veel te vertellen. Gehoorzamen op de cursus doe ik lekker niet altijd omdat ik veel liever loop te rennen over het veld. Thuis als ik uitgelaten wordt, mag ik wel zoveel mogelijk los lopen en als er niet te veel andere honden in de buurt zijn ga ik heus wel terug naar mijn baasje want dan krijg ik altijd wel iets lekkers.

Echt zwemmen doe ik nog niet, maar hard lopen door het water vind ik heerlijk.

Verder mag ik ook in huis al meer los liggen zonder dat ik in de bench moet.  Ik kom nog nergens aan en als ik dat blijf doen mag ik steeds meer los in huis blijven.

Groetjes en tot de volgende keer.
April  2012


De laatste paar weken heb ik mijn baasjes soms lekker tot wanhoop gebracht. Ze laten mij regelmatig los lopen zodat ik lekker kan rennen en met andere honden kan spelen. Maar de laatste weken heb ik sterk de neiging om niet terug te komen als ze mij roepen. Ik ren zoal achter eenden aan, maar kan ze nog niet te pakken krijgen.(mag ook niet blijkbaar).

Maar momenteel gaat het wel beter, en volgens de cursusleidster waar ik elke week les krijg hebben ook wij mannen last van hormonen en puberale neigingen, dus dat vind ik wel een goed excuus.
Ook vind ik het lekker om door de sloten te banjeren, en dan door het zand rennen, jongens wat zie ik er dan uit. Maar dat vinden mijn baasjes niet erg, zolang ik er maar plezier in heb.

Ook ben ik keurig geknipt door de mensen die mij de eerste negen weken groot hebben gebracht.

Ze waren hier nog op bezoek geweest en ik heb ze lekker geknuffeld.

Dit was het weer en tot de volgende keer.
Mei 2012

Hallo allemaal, ik heb weer een diploma binnen. Ik ben namelijk geslaagd voor de cursus gehoorzaamheid 2.

Volgens mijn baasje ging het minder dan de vorige keer, maar ik vond het ook wel heel warm.Maar och, ik mag nu verder met behendigheid en zeg nou eens eerlijk:  dat springen, door een tunnel lopen e.d. is toch veel leuker dan verplicht volgen en zo.

Dus zodra ik met behendigheid  begin laat ik wel weten hoe ik het vind.

PS, Ook wil ik al mijn broertjes en zusjes nog feliciteren met hun eerste verjaardag.
juni 2012

Zoals jullie al weten ben ik met behendigheid begonnen en dat is natuurlijk heel erg leuk. Tenminste op de kattenloop na want die hindernis durf ik nog niet zo goed te nemen, ik ben er namelijk een keer bijna afgegleden en dat kan natuurlijk ook niet anders want mijn poten zwabberen af en toe nog alle kanten uit. Maar de andere toestellen gaan wel goed hoor. Ik ren zo vlug door de tunnels  dat mijn baasje flink moet aanpoten om mij bij te houden (lukt hem niet hoor).

Ook heb ik al een paar keer langs de fiets meegelopen en dat gaat best wel goed en ik kan dan ook mijn energie lekker kwijt.


Hoewel ik in de buitenlucht lekker kan rennen en springen ben ik in huis rustig en dat vinden mijn baasjes toch ook wel fijn.
Ik wordt nu regelmatig geknipt en elke week gekamd door Gaby, mijn kleine bazin, en ik zie er telkens tip top uit.
Juli 2012

Lieve vrienden,

Het is wat later dat ik wat van mij laat horen, maar dat komt omdat mijn twee baasjes op vakantie zijn geweest in Italië.
Maar voor mij maakte dat niet uit hoor, de dochter van mijn baasjes was de hele dag thuis dus die heeft mij wel een beetje verwend.
En als die een keer wegging dan werd ik door een aardige buurvrouw uitgelaten, die heeft ook een leuke hond, en daar kan je ook heel fijn mee spelen, dus eigenlijk had ik ook wel een beetje vakantie.
Eigenlijk was er maar één nadeel: ik ben twee weken niet naar behendigheid geweest, maar dat was niet anders en ik ga a.s. donderdag dan ook weer met heel veel zin mijn best doen.
Ik beheers intussen de kattenloop ook goed, dus het wordt steeds leuker.
Ook kan ik al goed langs de fiets mee lopen, en kan ik zo mijn energie goed kwijt. Alleen als het erg heet is dan mag ik niet mee.(schijnt niet goed voor mij te zijn)

Hadden jullie trouwens ook veel last van de warmte, ik in ieder geval wel.
Sjonge, wat was het heet zeg, en zelfs ik had geen lust om mijn bak leeg te eten.
Maar ik werd overdag korte rondjes uitgelaten en als het wat afgekoeld was dan gingen we naar het water om daar nog wat extra af te koelen.
Augustus 2012

Nee hoor, ik ben het niet vergeten om  mijn ervaringen van de afgelopen maand met jullie te delen.

Maar het is ook niet niks als mijn stief zus(als ik het goed zeg) bevallen is van  11 gezonde pups. Wij hier in Drunen vonden het wel spannend hoor, maar mijn baasjes hebben mij meteen het goede nieuws verteld. En het mooiste komt nog want ik mag in week 37  bij mijn oude baasjes logeren en dan kan ik mooi de nieuwe aanwinsten bekijken. Ik mag er natuurlijk nog niet bijkomen, maar dat geeft niet. Als Ton, Nans en April met de verzorging bezig zijn zal ik de andere wel bezig houden.

Vorige week iets spannends mee gemaakt zeg. De kinderen van mijn baasjes hadden een idee.  Ze wilden samen met mij op de foto om dit aan hun papa en mama te geven. Nu kan ik natuurlijk met zoiets niet lang stilzitten en zeker niet voor een foto, maar wij hadden onze buurvrouw meegenomen om de hele boel zo goed mogelijk te laten verlopen.
Ik moet zeggen,  het resultaat mag er zijn en de knapste ben ik natuurlijk.
September 2012

Sjonge, sjonge sjonge zeg, het was me een logeerpartij wel hoor daar in Numansdorp. Luister: vorige maand heb ik verteld dat ik een week zou logeren bij mijn moeder en haar baasjes.
En ja hoor 8 september was het zover en hebben ze mij daar naar toe gebracht. Wat een leuk weerzien met al mijn collega honden. Ze kwamen mij heel enthousiast begroeten en ikzelf was een beetje overdonderd door die belangstelling. Maar dat was zo over en kon ik mij ook in het speelgewoel onderdompelen.
De puppy’s heb ik niet gezien, ze hield (April) mij daar vandaan.
Ook is die beauty Queen Crystal nog geweest, wat een lekker ding is die zuster van mij. Maar als ze meespeelt, is ze net zo vies als ik hoor.
Ik heb wel een geweldige tijd gehad daar, lekker ravotten, door het water rennen, met de bal spelen, alles kon en mocht.
17 september hebben ze mij weer opgehaald en natuurlijk was ik blij om mijn eigen baasjes weer te zien. Ik heb wel drie dagen moeten bij slapen want daar had ik natuurlijk geen tijd voor.
Op een ander lekker ravotten en thuis uitrusten.
En ik hoorde dat ze mij ook een lieve hond vonden, maar welke setter is nu eigenlijk niet lief.

Ondertussen heb ik ook de eerste vervolgles gehad met behendigheid. Gaat goed, maar ik moet nog wel veel leren.
Maar och, ik heb er plezier in en dat is toch het hoofddoel.
Oktober 2012

Ik heb afgelopen maand eigenlijk niet zoveel meegemaakt.
Met de behendigheidscursus gaat het elke keer wat beter, ik vind het nog steeds heel leuk en heb er een leuk vriendje gevonden waar ik onder het lopen nog wel eens naar toe ga.
Mijn baasje vindt dit dan wat minder, maar och dat kan de pret niet drukken.
Doe ik daarna weer even goed mijn best en alles is weer vergeten en vergeven.  
Ook schijn ik wat puberstreken te krijgen want ik wil niet altijd goed luisteren zeggen ze hier thuis.
Maar als je lekker aan het rennen en spelen bent met andere hond(en) dan is dat toch ook leuk.
Zouden mijn broertjes en zusjes daar ook last van hebben.
Maar als ik dan niet wil komen als ze mij roepen dan lopen ze door en dat vind ik niet leuk en ga ze dan maar gauw achterna, want ze zijn ook heel lief voor mij.
Ik wordt regelmatig gekamd en getrimd door de dochter van mijn baasjes en als zij klaar is dan ben ik best wel knap al zeg ik het zelf.
Mijn eerste baas Ton heeft ze de fijne kneepjes van het knippen geleerd en dat gaat best goed hoor.
Vandaag wel even naar de dierenarts geweest, want ik keek raar uit mijn ogen zeiden ze.
Wat bleek nu: mijn ogen waren geïrriteerd en volgens de dierenarts komt er dan, ter bescherming, een vliesje over de ogen.
Zou kunnen dat er wat vuil ingewaaid is of iets dergelijks.
De dierenarts had nog een compliment gegeven omdat ik er zo mooi en goed uitzie, ook ben ik mooi op gewicht, 29 kilo.

Dit was het weer en tot de volgende keer maar weer.
December 2012

Hallo allemaal,

Het heeft wat langer geduurd voordat ik dit verslag kon schrijven.
Maar daar heb ik een hele goede reden voor en zoals jullie gewend zijn ga ik hieronder vertellen waarom:
Ik heb de afgelopen tijd veel leuke dingen meegemaakt.
Ik ben laatst weer bij mijn “oude baasjes”, Ton en Nans,  geweest en heb daar lekker kunnen ravotten en heb ook voor het eerst  kennis gemaakt met Olle, mijn broertje.
Het is dat mijn baasjes goed weten wie ik ben want we lijken wel tweelingbroers. Natuurlijk zie ik er goed uit, maar ik moet zeggen:  Olle ziet er ook goed uit.
Alleen wilden we, omdat we reuen zijn samen even knokken om uit te maken wie de baas is, maar dat laten onze bazen natuurlijk niet toe.
Geeft niet hoor, afgelopen zondag hebben we met Olle, Fons, April, Elmo en Blossom een strandwandeling gemaakt.
Dat was even lekker, samen rennen en spelen, en ook met Olle ging dat goed(of  niet Olle).
Het was prachtig weer en onze baasjes lopen in een rechte lijn, maar wij Ierse Setters niet natuurlijk. Wij lopen overal heen, gaan andere honden begroeten, proberen ballen af te pakken en gaan op verkenning uit zover als wij maar durfden. Mijn baasje probeerde mij in het begin te roepen, roepen wel, maar komen echt niet. Maar ik hield ze wel in de gaten hoor.
Daarna lekker uitgerust in de auto terwijl de baasjes vis zijn gaan eten bij Simonis en zo te horen was het goed eten daar.
Nog een keer naar de behendigheid en dan hebben we winterstop. Dit vanwege de eventuele vorst.
Nou dit was het weer en de volgende keer schrijf ik iets over mijn belevenissen die ik op de setter wandeling meemaak.

Groetjes en iedereen fijne feestdagen en een gelukkig nieuw(setter) jaar toegewenst.
27 december 2012

Op deze gedenkwaardige dag heeft Rene de leeftijd van 50 jaar bereikt. Natuurlijk konden we dit niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Daarom op zijn eigen pagina het feestvarken met zijn Araham
Januari 2013


Nu het op dit moment buiten regent heb ik even de tijd om weer iets over mijzelf te vertellen.
Wat is sneeuw toch leuk om doorheen te rennen en te spelen.
Tenminste dat vind ik, mijn baasjes vinden het wat minder met al die gladheid, maar ik kan mijzelf goed staande houden.Lekker ravotten met andere honden, wat wil je nog meer.

Voordeel van het koude weer is dat ik altijd wat extra eten krijg. Ik schijn dan zoveel energie te verbruiken dat ik wel iets extra’s verdiend heb. Een nadeel van die vorst is dat ik niet het water in kan omdat alles bevroren is.
Is ook wel gevaarlijk hoor als ik dat zou proberen, dus ze laten mij niet naar de waterkant gaan en ik zal voor de goede orde daar naar luisteren anders mag ik niet los lopen en dat is toch het mooiste wat er is.
Ik wordt zelfs verwend door een vriendin van een van mijn baasjes:  ik heb al twee speelgoedkippen gehad en die maken ook nog geluid als je erin bijt of mee speelt.
De 27e december hadden wij een zogenaamde terugkomdag van de setterkennel.
Dat is helemaal gaaf. Waren naar een hele grote zandbak geweest(baasjes noemen dat de Drunense en Loonse Duinen) en ook dat is heel fijn.
Vele broertjes,  zusjes,  neven,  nichten, ooms en tantes.
Ook hier lekker ravotten en rennen met zijn allen.
Daarna gingen de baasjes wat eten en drinken en heeft mijn baasje nog een grote abraham van speculaas gehad omdat hij 50 jaar geworden was.

Al met al was het weer een leuke dag geweest en hopelijk gaan we dit jaar nog een keer
Februari 2013

Was ik al vergeten om weer iets over mijzelf te schrijven,  maar gelukkig werd ik er door het vrouwtje er aan herinnerd.
Sinds een paar weken is behendigheid weer begonnen en hebben we ook al de eerste onderlinge wedstrijd gehad.
Dit ging niet slecht, maar ik en nog twee andere honden hoeven nog niet het hele parcours te lopen.
Ook loop ik nog mee aan een touwtje omdat ik soms er tussen uit knijp.
Zijn ook best wel leuke honden daar om mee te spelen.
Verder eigenlijk niet veel meegemaakt afgelopen tijd,  gaat lekker zijn gangetje en ik mag lekker veel rennen en in de sloten spelen.
April  2013

Heeft deze keer wat langer geduurd, maar ik vertelde van alles aan mijn baasje, maar volgens mij heeft hij het druk gehad de laatste tijd.
Nu trouwens ook nog want ze zijn beneden de wc  aan het opknappen.
Sjonge sjonge wat kan ie dan een lawaai maken met een bepaald iets.
Wel loop ik elke keer mee, stel toch eens voor dat ik iets zou missen.
Trouwens, op behendigheid gaat het goed. Loop al zonder lijn de laatste weken en als ik een keer wegloop, wordt steeds minder, kom ik meteen terug.
Soms wil ik de kattenloop niet op, maar dat heeft te maken met de schaduwen van het licht.
Ook dit komt goed zeggen ze.
Verder vind ik het nog steeds leuk, lekker rennen door en over hindernissen.
ik houd mijn baasje goed in de gaten want als ik elke hindernis goed neem dan krijg ik een snoepje.
Dat heeft mijn baasje  van de man geleerd  die de behendigheid leidt.
st was ik lekker aan het los lopen en rennen met mijn baasje en het vrouwtje.
Kom ik daar een aangelijnde Dobbermann tegen en die had toch een uitdrukking van: ik pak jouw.
Mooi niet dus, ik wilde hem zelf pakken en rende grommend op hem af.
Dat mocht dus niet van mijn baasje en die haalde mij weg van die hond.
Baasje was erg boos op mij want ik mocht die ronde niet meer los.
Dus ik denk dat dat een stomme zet van mij was.

Verder niet veel meer te vertellen, alleen dat ik dadelijk samen met mijn buur hondje ga spelen en rennen.

Mei 2013

Als eerste wil ik al mijn broers en zussen feliciteren met hun tweede verjaardag.
Wat gaan twee jaar toch snel dan: eerst als pup, dan snel groter en nu, als het goed is, helemaal volgroeid.
Het is eigenlijk rustig aan het front.
Het gaat steeds beter met de behendigheid, cursusleider en baasje zijn trots op mij omdat ik het best goed doe.
Laat mijn baasje wel flink rennen want mij bijhouden kan ie toch niet.
Maar krijg altijd een lekker snoepje als ik het parcours gelopen heb.
Ben op de eindranglijst al een plaatsje gestegen en sta nu op de 12e plaats van alle honden die meedoen in klasse 1.

Iedereen een grote poot van mij en tot ziens.
Juli 2013

Dit verhaaltje wordt geschreven door het baasje van Seth.
Het is even te warm nu om zelf iets te schrijven, dus als ik een keer voor Seth wil schrijven heeft hij beloofd om zich vandaag netjes te gedragen.
Nu doet hij dit over het algemeen toch wel.
Wij als baasjes mogen absoluut niet klagen over Seth, is en blijft een vriendelijke en sociale hond.
Wil met elke hond spelen en is af en toe net een hertje zoals hij springt.
Langs de fiets loopt hij keurig mee, springt in elk water wat hij ziet, maar zwemmen wil ie nog niet.
Ook behendigheid blijft hij leuk vinden en komt in het volgende seizoen uit in klasse II.
Nu is dit niet echt bijzonder omdat na een seizoen elke hond van klasse I overgaat naar klasse II als de baasjes dat willen.
Wel komt in klasse II de paaltjes erbij, maar dat doet Seth al behoorlijk goed.
Ook begint hij al te waken want hij reageert op, voor hem, onbekende geluiden.
Ravotten met de buurhond Benthe vind Seth nog steeds het einde, ze weten van geen ophouden.
Dit was het wel voor vandaag want ook ik ga van de zon genieten.

Iedereen een grote poot van Seth en tot ziens en hopelijk wil Seth de volgende keer zelf weer iets schrijven.
Augustus 2013

Nu het weer iets minder heet is zal ik de gelegenheid aangrijpen om een stukje te schrijven.
Want wat was het heet zeg afgelopen weken, maar zoals jullie op de foto zullen zien heeft de dochter van mijn baasje daar iets op gevonden voor mij.
Mijn baasjes zijn net terug van twee weken vakantie in Italië en daarom ben ik de eerste week dat zij weg waren bezig gehouden door de zoon van de familie.
Nou ja hij was niet alleen, want zijn vriendin was er ook dus ik had aandacht genoeg.
Toen die op vakantie zijn gegaan heeft mijn buurvrouw en buurmeisje voor mij gezorgd.
En als je weet hoe gek die met dieren zijn dan weet je wel dat ik ook hier wederom genoeg aandacht heb gekregen.
En lekker ravotten met de hond van de buren, gezellig hoor.
De tweede week is de dochter weer thuisgekomen, was aan komen vliegen geloof ik, maar dat snap ik niet goed hoe dat gegaan is want ze kwam gewoon door de deur binnen lopen.
Zij heeft dus voor een buitenbadje gezorgd zodat ik daar in kon afkoelen.
Na twee weken komen mijn baasjes dus thuis, maar ik heb ze niet meteen om de nek gesprongen hoor. Ze kwamen binnen en ik wilde eerst zien of ze het wel echt waren, want als ik ze een tijdje niet gezien heb moet ik wel zekerheid hebben hoor.
Maar ik maakte me zorgen om niks want zo gauw ze mij riepen hoorde ik de bekende stemmen en kon ik ze lekker begroeten. Zo te zien waren zij ook blij dat ze dat ze mij weer zagen.
Dus ik heb ze meegeholpen met de caravan leeg maken, want als zij binnen waren bleef ik mooi bij de caravan staan zodat ze zeker weer niet zonder mij weg zouden gaan.
Ook ga ik elke morgen met het vrouwtje naar de vogeltjes kijken want die krijgen dan drinken en een schoon badje en ik kan dan zien of ze er nog zijn. Vooral de kwarteltjes vind ik leuk want als ik met mijn neus tegen het gaas aan lig komen ze ook even kijken. Ze vertrouwen mij dus volkomen en ik houd tevens de duiven weg.
September 2013

Laatst hebben we een leuke wandeling gehad in Oosterhout met heel veel setters.
mooie verhalen en foto’s kunnen jullie lezen en zien op http://www.ierserodesetterclub.nl/wandelingen.html, dus daar vertel ik niet over.
Wel ben ik laatst met mijn baasje en vrouwtje in Baarn geweest, naar een losloop gebied voor honden.
Dit was een mooi gebied, maar om met veel setters hier te rennen en ravotten is het niet makkelijk.
Er zijn langs de looproute veel weilanden met paarden en koeien. En kan je je voorstellen wat er gebeurt als al mijn setter vrienden daar door heen gaan rennen.
Ook is het tevens een fietsroutegebied en zitten mensen gezellig op het gras te eten of te spelen met kleine kinderen.
Wel is er lekker veel water om in te springen en af te koelen. Dus wij hebben er een leuke middag gehad en soms kon ik met andere honden spelen.
Behendigheid vind ik steeds leuker en soms weet ik al wat ik moet doen voordat mijn baasje zegt wat ik moet doen. Het is wel makkelijk want zo hard rennen als ik, kan mijn baasje toch niet, of ik moet heel moe zijn.
Waken doe ik ook steeds beter zeggen ze : zo gauw ik iets vreemds hoor begin ik te blaffen en te grommen.
Maar och laat ze maar denken dat ik een echte waakhond ben, een echte held ben ik toch niet.
Een lift vind ik nog steeds eng, ook al ben ik er vele keren mee op en neer geweest als we naar oma en opa gaan.




November 2013

Wat heb ik allemaal meegemaakt afgelopen tijd. Niet veel bijzonders eigenlijk.
Ik heb laatst wel een strandwandeling gemaakt op het Scheveningse strand en dat was wel leuk.
Er waren wat meer Settervrienden en we holden en speelden wat af met elkaar.
Ook heb ik voor het eerst een trap belopen en ik kan wel zeggen; dat is voor de eerste keer best eng hoor.
Maar het ging goed en naar beneden ook. En dat is maar goed ook, want ik mag bijna altijd mee naar Oma en Opa die in een verzorgingshuis zitten.
Ook de andere mensen willen mij dan aaien en knuffelen, en je weet, bijna alle setters zijn knuffeldieren. Die vinden dat wel leuk al die aandacht.
Ook gaan we regelmatig naar mijn eerste baasje toe om te kijken hoe het met zijn Setters gaat en natuurlijk ook om lekker te ravotten.
Wat dat rennen betreft zit het toch wel goed, want wij  zitten vlakbij een leuk losloopgebied met water om in te spelen en zo.
Jammer dat dit gebied niet geschikt is om met veel honden tegelijk te spelen, want er loopt een weg achter. Je moet dan wel een dijkje over, maar toch. Als er veel honden tegelijk zijn is het gevaar groot dat ze op die weg terecht komen.
Ook gaan mijn baasje en ik regelmatig fietsen en dan kan helemaal hard rennen.
December 2013

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik weer een leuke wandeling achter de rug. Deze keer had Guus(baasje van mijn zusje Cristel) een mooie plaats uitgezocht.
We zijn met zo’n 19 honden naar de bossen van de Utrechtse Heuvelrug geweest bij restaurant “het Berghuis”.
En wat doe je dan als je allemaal losgelaten wordt:  zo vlug mogelijk hard en ver weg rennen.
Twee keer een kleine aanvaring tussen de reuen, maar als wij wilden optreden was het alweer over.
Dus dat viel ook wel mee.
Er waren zelfs mensen uit Friesland en Groningen.
Het weer was goed en de baasjes hebben na de wandeling lekker bijgeklets in het restaurant zodat wij in de auto konden uitrusten.
Er zijn honden bij, ook ik, die een modderbad best wel lekker vinden. Dit tot hilariteit van onze baasjes.
Maar het schijnt goed te zijn voor je huid, dus dat moet geen probleem zijn .
Behendigheid ligt nu even stil vanwege de winter.
Ik ben wel gezakt in de ranglijst, maar och dat kan de pret niet drukken. Moet mijn baasje maar het goede parkoers lopen  want ik volg hem alleen maar.

Tot slot wens ik iedereen fijne feestdagen en een gelukkig 2014 toe.




Januari 2014

Weer even een berichtje vanuit het nu zonnige Drunen.
En jawel hoor, ik heb een nieuw vriendinnetje gevonden.
Is nu nog een beetje verlegen, maar dat komt nog wel goed. Ze ziet er wel goed uit en heeft ook een leuk baasje. Haar naam is Donna.
Zit een raar verhaal achter, maar nu gaat alles goed met haar heb ik begrepen.
Ook ben ik wat minder gaan eten, normaal eet ik twee keer per dag mijn bak zo leeg, maar de laatste weken hoef ik ’s-morgens niet veel te eten.
ik zie er verder goed uit hoor en ben actief genoeg als ik buiten ben.
Over een week begint de behendigheid weer dus zie ik mijn andere vriendjes ook weer en kan ik eens kijken of ik het nog allemaal kan.
Wel ga ik steeds meer waken, zo gauw ik iets vreemds hoor ga ik grommen en blaffen.
wel op afstand, maar dan weten ze toch dat er een hond in huis is.
Verder niet veel meegemaakt de laatste tijd, dus ook niet veel te vertellen.
Maart 2014

Na enige tijd afwezig te zijn geweest ben ik er weer met mijn beleefde gebeurtenissen.
Een tijdje geleden was ik, net als voetballers, geblesseerd.
Ik werd weer eens keurig geknipt en geschoren, maar soms ben ik wat ongeduldig en ik sprong dus te vlug van de kniptafel af.
Op zich was er niets aan de hand, alleen de volgende dag ging het  ’s-avonds niet goed:
ik liep moeilijk en  trilde over mijn hele achterhand van de pijn. Lopen ging wel, maar ik moest op een bepaalde manier gaan liggen zodat ik er het minste last van had. Zo slim ben ik ook wel natuurlijk om dat te doen.
Dus mijn vrouwtje de volgende dag (maandag) meteen met mij naar de dierenarts, maar die kon mij niet goed onderzoeken omdat ik mij heel erg stijf hield.
Waarschijnlijk ben ik wat door mijn rug gegaan of iets verstuikt of zo.
Het vrouwtje kreeg een vloeibaar medicijn mee en van de dierenarts ook een spuit gehad tegen de pijn.
Dus 10 dagen lang vloeibaar medicijn op, was wel lekker trouwens want als mijn baasje het toe wilde dienen zat ik al klaar.
Ook mocht ik niet rennen en moest aan de riem blijven en dat is balen voor een setter natuurlijk.
Maar na die tijd ging het steeds beter en ben ik allang weer de oude Seth.
Ook is de behendigheid weer begonnen en de eerste les was mijn baasje apetrots op mij, ik deed alles goed en volgde mijn baasje blindelings, dat hij dan af en toe een verkeerd parcours loopt is niet mijn fout: ik volgde goed en zelfs de paaltjes deed ik super.
Stiekem was ik ook trots op mijzelf hoor: na een paar maanden winterstop en dan bij de eerste les al meteen alles goed doen.
Vorige week was het wat minder, maar och wij hebben pret. Ik mag na afloop ,als  de baasjes de spullen opruimen, lekker met de andere honden ravotten.
Mei 2014

Het is weer eens tijd om wat over mijzelf te schrijven. Het duurde deze keer wat langer als normaal, maar dat komt door het volgende:
Ik ben namelijk gefilmd tijdens de behendigheidsles en nu wil mijn baasje daar een mooi filmpje van maken.
En dit filmpje zou dan bij mijn verhaal moeten komen te staan, maar het filmpje is nog niet af.
Hij is er wel mee bezig, maar heeft dit nog nooit gedaan dus jullie moeten nog even geduld hebben.
Ook wil ik vanaf deze plaats al mijn broers en zussen feliciteren met zijn of haar 3e verjaardag.
Wat zijn ze al snel gegaan die jaren.
Er wordt gezegd dat Setters een beetje nieuwsgierig zijn en ja ik kan dit wel beamen.
’s-Morgens komt mijn baasje beneden geeft mijn een knuffel en gaat een boterham smeren.
Ik blijf dan lekker liggen waar ik lig tot het moment dat hij zijn fiets buiten zet.
Dan kom ik er meteen achteraan om even naar de kanaries en kwartels te kijken want dat moet ik wel bijhouden natuurlijk.
Eenmaal weer binnen zoek ik mijn plekje weer op.
Dan komt de zoon beneden en ook die geeft mij een aai over mijn bol en gaat ook brood smeren.
En daar moet ik dan ook bij zijn natuurlijk want er zou toch zo maar iets kunnen vallen en ik moet de vloer wel schoonhouden van kruimels.
Aan de boterhammen kom ik niet want dan worden ze boos denk ik, dus dat laat ik maar.
Dan komt het vrouwtje beneden en dan sta ik meteen klaar want die neemt mij mee uit.
Maar als die later de vogeltjes gaat verzorgen blijf ik er wel bij natuurlijk, want stel dat ik iets mis.
Ook bij het uitlaten wil ik alles in de gaten houden en vergeet daardoor mijn behoefte te doen.
Trouwens, behendigheid gaat nog steeds goed, ik sta nu op de tweede plaats in klasse 2.
Als dat zo blijft dan ga ik door naar de derde klasse.
Als het goed is dan zit er de volgende keer een filmpje bij.

Groetjes en al mijn familieleden een fijne verjaardag toegewenst.
Juli 2014

Hier ben ik weer met mijn avonturen.
Zondag 6 juli een prachtige wandeling gehad in Lunteren.
Ene zekere Guus(baas van mijn zusje Cristel) heeft ons en onze bazen voortreffelijk rondgeleid in een mooi natuurgebied. Wij hadden mooi weer en er waren ongeveer 15 mede setters erbij.
Dus dan raad je het al: veel rennen en dollen met elkaar. Het was een lust voor de ogen van onze bazen om ons zo bezig te zien, en geen enkele vechtpartij want zo zijn wij, setters, niet.
Lag er een plas dan doken wij daar met zijn allen in om daarna weer enthousiast verder te gaan.
Ik weet niet hoe het met de andere is gegaan, maar ik heb ’s-Avonds goed geslapen hoor.
Daarnaast ben ik ook wel een beetje trots op mij zelf, want ik ben bij de behendigheidscursus 4e geworden in klasse 2 en ga nu door naar klasse 3.
Het zijn geen officiële wedstrijden, het is alleen onderlinge competitie, maar dan nog.
Vierde worden van de 37 honden vind ik toch goed van mijzelf.
Dus nu door naar klasse 3, maar dan moet ik nog sneller gaan lopen, maar of mijn baasje mij dan kan bijhouden weet ik niet.
Is niet zo erg want dan wacht ik gewoon tot hij weer bij is.
Ook hebben ze ons een keer gefilmd terwijl wij een parcours liepen.
Mijn baasje heeft geprobeerd er iets moois van te maken, maar dat mogen jullie zelf beoordelen.
Kijk maar op de film hierboven

Als laatste wil ik iedereen een fijne vakantie toe wensen.
Oktober 2014

Het heeft even geduurd voordat ik iets kon gaan schrijven.
Dit heeft te maken met het feit dat ik eigenlijk niet veel heb meegemaakt heb.
Laatst een onderlinge competitie gehad bij de behendigheid en ik vond het best wel goed gaan, maar ik heb de uitslagen gezien, en ik sta gewoon nog op de 20e plaats.
Nu is dit wel in klasse 3 en daar zit ik nog niet zolang bij.
Maar och ik heb er plezier in en dat is het belangrijkste.
Zondag 26 oktober nog meegerend met een Setter wandeling in Leenderheide.
Dit was weer een succes en het verslag kan je lezen op de site van de  Ierse Rode Setter Club.

Verder kan ik voortaan traplopen. Want als het baasje gaat werken ga ik naast het bed op de grond liggen om zo fijn bij het vrouwtje te zijn.
Ook heb ik de vriend van mijn dochter aangestoken met het Setter virus, want hij gaat ook wel eens met mij wandelen en mij maakt het niet uit met wie ik mee ga als ik maar kan lopen.
Bij die laatste wandeling heb ik een aantrekkelijke dame ontmoet en heb ik er bijna de hele wandeling achter aan gelopen. Jammer genoeg was het niet wederzijds hoewel ik toch best een knappe jongen ben.
Maar misschien de volgende keer meer geluk.
Ik ga nu even een tukje doen dus tot de volgende keer.
Maart 2015

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen.
Tja, waar ligt dit aan?
Ik kan het eigenlijk niet zeggen, ik heb niet veel mee gemaakt.
Wel ben ik weer met behendigheid begonnen, maar het is weer wennen hoor.
Ik heb er toch mooi twee maanden niets aan gedaan vanwege de winterstop.
Maar dit zal wel weer goed komen denk ik zelf, anders is het nog maar zo.
Ik vind het leuk om weer mijn andere behendigheidsvrienden te zien en zeg nou zelf:
Dat is toch het leukste.
Wel is mijn baasje weer begonnen om samen met mij te gaan fietsen.
Niet te ver de eerste keer, want ik moet weer conditie opbouwen.
Ik heb vernomen dat wij met het pinksterweekend naar een camping gaan waar ik meer setters en Settervrienden ga ontmoeten.
Dit lijkt mij dus echt een feest. Drie dagen lang spelen en ravotten met elkaar.









Ik heb een foto laten maken van mij zelf. Ik zou zeggen, oordeel zelf maar.



Zo kunnen jullie zien dat ik heel onschuldig ben en nooit geen kattenkwaad uithaal.
Juni 2015
PinksterSetterweekend 2015

Het heeft nu wel erg lang geduurd voordat ik met mijn verhaal kom, maar ik ben met Pinksteren een weekend met mijn baasjes op stap geweest. Zo hebben we op camping de Rimboe in Lunteren gestaan. En tot mijn verrassing was mijn zusje Chrystal er en ook waren mijn neef en nicht, Floris en Blossom, aanwezig.
Dus jullie begrijpen het al, dolle pret met elkaar.
Onderstaand verhaal heeft mijn baasje zelf geschreven want zoveel tekst kan ik ook niet onthouden en zeker niet typen, ik heb daar het geduld niet voor.
Maar mijn baasje een keer lief aangekeken(ik kan ook niet anders kijken denk ik) en hij heeft het verhaal getypt. Uiteraard heb ik wel de eindverantwoording over de inhoud.
Dus veel leesplezier en misschien tot volgend jaar op camping de Rimboe.




Vorig jaar is tijdens een wandeling het idee ontstaan om een keer met diverse Ierse Setters en hun baasjes van de IRSC een weekend op een camping te vertoeven.
Ton Verhagen van de kennel Of Redpride heeft dit idee vormgegeven en is dit ook gaan  organiseren.
Via diverse info mails werden de mensen  op de hoogte gehouden  en konden ze aangeven welk weekend de voorkeur had:  Hemelvaart of Pinksteren.
Pinksteren had al snel de voorkeur van iedereen en zodoende kon men zich opgeven.
Er waren diverse aanmeldingen om het wekend te laten doorgaan
Een familie heeft een seizoenplaats op camping de Rimboe en de andere hadden een eigen caravan of een gehuurde caravan.
Donderdagavond 21 mei waren alle families aanwezig en met de nodige hulp was alles zo opgebouwd, daarna koffie gedronken en de honden uitgelaten. Toen is ook afgesproken dat we vrijdagmorgen een zeer ernstige vergadering zouden hebben.
Vrijdagmorgen was het dan zover: de spanning was van de gezichten af te lezen:  de planning van dit weekend.
In het voortraject hadden we al wat activiteiten besproken en nu zouden we bekijken wat er van terecht zou komen.
Niks dus.
Is ook niet helemaal waar, want de gebiedsuitleg door Guus Dalenberg en de bbq zijn doorgegaan.



E.e.a. was natuurlijk ook afhankelijk van het weer.

Vrijdagavond zijn we gaan eten bij restaurant de Goudsberg velen wel bekend omdat van daar uit al een paar wandelingen zijn georganiseerd.
Ook was er afgesproken dat de dames zaterdagmorgen voor wat er bij een bbq hoort zouden inkopen en Theo en Jackie hadden het vlees al meegebracht en voorbereid. Het weer was goed en het eten was geweldig en na het eten werden wij geconfronteerd met een privé optreden van het duo Black en Blond.
De mensen die dit duo kennen weten dus al dat sfeer dan alleen maar beter wordt.
Ook hebben Willem, Guus en René met verve een lied ten gehore gebracht, waarna Guus ook nog een extra solo voor zijn rekening nam.
Waarschijnlijk is dit binnenkort via 100%NL te horen. We zijn nog druk bezig om de dj’s van deze onbekende kwaliteiten te overtuigen.
Tussen al deze bedrijvigheden door hebben we natuurlijk de nodige kilometers met onze honden gelopen.



Zondag was de dag van de speurtocht.
Guus en Truus hadden een mooie speurtocht uitgezet met de nodige vragen en waar je na afloop nog een limerick moest maken over de Ierse Setter.
Deze tocht duurde normaal gesproken twee uur, maar dat redde niemand omdat iedereen wel een keer verkeerd liep en, zeker niet onbelangrijk, het uitzicht gewoon te mooi was om snel de route te lopen.



Er waren verschillende mensen die gehoor hadden gegeven aan de oproep om mee te lopen met de tocht.
Het weer was goed een lekker zonnetje, meer konden wij niet wensen.

Guus had ook voor prijzen gezorgd en ook kreeg elk gezin een zak met diverse hapjes voor de hond.

Uitslag:

1.    Theo en Jackie met Floris

2.    René, Monique en Gaby met Seth

3.    Maarten, Karen, Thijs en Sophie met Tara

Na afloop was er, door Truus,  voor koffie, thee en wat lekkers gezorgd zodat we even de benen konden laten rusten.
Na de tocht is een ieder zijn eigen weg gegaan en hebben de kampeerders aan het einde van de middag gegeten van wat er over was van de bbq.

Nogmaals een woord van dank voor Guus en Truus.

Maandagmorgen zijn René en Monique vertrokken en hebben de anderen nog een speurtocht gehouden voor de kleinkinderen van Ton en Nans.

Ook Ton en Nans bedankt voor dit weekend want zonder dit idee hadden wij niet zo’n leuk weekend gehad.
En natuurlijk ook dank aan alle deelnemers want zonder deelnemers kun je niets.

En als laatste een woord van dank aan  onze Setters, want wat er mooier dan die rode rakkers te zien rennen en spelen met elkaar.

September 2015

Hier ben ik weer met mijn belevenissen.

Is weer een poos geleden, maar ook ik heb niet altijd inspiratie om te schrijven.
Deze vakantieperiode ben ik voor het eerst bij een ander gezin dan gewoonlijk gaan logeren.

Dit vraagt natuurlijk om uitleg:
Normaal gesproken als mijn baasjes op vakantie zijn zorgen de twee kinderen van mijn baasjes voor mij en dat is altijd heel fijn.
Maar dochter had dit jaar andere tijden vakantie en moest tijdens mijn baasjes vakantie werken en dan zou ik hele dagen alleen zijn en dat willen ze niet(ik ook niet hoor).
De zoon had ook nog geen vakantie en toen hij vakantie kreeg was hij ook op vakantie. Dus dat ging ook niet.
Andere optie is dat ik dan naar mijn fokker baasjes ga, maar ook dat ging dit jaar niet omdat ze enkele dagen per week een reu op visite kregen en die reu en ik samen gaat niet altijd goed.
En je moet het lot niet tarten zeg ik maar.
In een grote kennel kan ik beter ook niet komen omdat ik daar heel nerveus van wordt en is afgeraden door mensen die er verstand van hebben. Niet alle grote kennels laten de honden goed uit en zoals jullie weten moeten wij Setters wel kunnen rennen en in vieze sloten kunnen springen.
Maar ze zijn in huize Seth ook niet gek en ze hebben een goed adres voor mij gevonden.
Natuurlijk ben ik daar eerst gaan kijken of het inderdaad zo is, want mijn baasjes kunnen wel zeggen dat het goed is, maar ik ben diegene die er naar toe moet.
Het was geweldig:
Ze houden daar maximaal tien honden en dat rent en speelt door elkaar heen.
Een groot uitlaatgebied en teven om van te smullen.
Hoewel de teven daar soms anders over dachten want als ze mijn gesnuffel beu waren kreeg ik een snauw en was het gedaan voor mij.
Met één hond kon ik geen vriendjes worden en die was ook te groot en te sterk voor mij.
dat was het enige minpuntje verder was het super.
Natuurlijk was ik heel blij toen de dochter mij kwam halen om weer naar mijn eigen huis te gaan, maar als ik nog een keer ga logeren dan wil ik daar best wel terug.

November 2015


Op 25 oktober hebben we met enkele mensen en setters , Daan, Doezel, Fons, Christal en ikzelf, gewandeld.
Eigenlijk mag het geen wandelen heten voor ons, maar rennen, springen, vliegen en weer opstaan.
Baasje had een wandelgebied gevonden in Serooskerke en dat was een mooi gebied.


Er was zand, gras, water, strand dus meer konden wij Setters niet wensen

Het was geheel omheind en dus konden wij niet weglopen.(dachten ze)
Er zaten maar twee openingen in het gaas en natuurlijk moest ik die weer ontdekken.
Maar terug dat gaat natuurlijk niet. Dus baasje over het hek geklommen en mij over het hek gezet.
Blijkt 30 meter verder de opening te zitten.

Na ongeveer 40 minuten gelopen te hebben zijn we weer teruggegaan en hebben de baasjes bij restaurant “De Schelhoek” nog wat gegeten en nagepraat.




Maart 2016


Het is weer even geleden dat ik mijn belevenissen met jullie gedeeld heb.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: mijn baasje is voorlopig gestopt met behendigheid.
Jazeker echt waar, ik balen natuurlijk, maar zijn privé omstandigheden hebben hem tot dit besluit gebracht.
Gaat verder allemaal goed hier hoor, maar ik hoop na de vakantie weer behendigheid te gaan doen.
Er zijn nu eenmaal prioriteiten die gesteld moeten worden.  
Het vrouwtje van mijn baasje gaat veel wandelen en jazeker dan mag ik elke keer mee.
De vriend van de dochter neemt mij ook regelmatig mee, dus mij hoor je niet klagen.
Ook de zoon neemt mij regelmatig mee.
Ook al doe ik even geen behendigheid meer, ik kom toch wel aan mijn trekken.
Tussendoor ook nog wat Setter wandelingen gedaan dus wat wil een Setter nog meer.

Ze hoeven hier thuis maar het woord  “wandelen”  te zeggen en ik sta al bij de deur om mee te gaan.
Vandaag nog met dochter en vriend naar het  Mastbos in Breda geweest en ook daar moeten de waterplassen uitgeprobeerd worden zoals een echte Setter het betaamt.
En soms hoor je mensen zeggen: oh wat ziet hij er uit, maar ik ben niet voor niets een Setter.
Laatst had het vrouwtje heel het huis gepoetst en ik was met uitlaten ook even in water en zand geweest en jawel hoor; na een uurtje kon ze weer aan de gang.
Maar ik zie aan haar gezicht dat ze het. mij niet kwalijk neemt , ze kent mij.

ik ben in huis de rust zelve en dat is ook wat waard.
Oh ja bijna vergeten te vertellen: mijn baasjes hebben ook een voliere met kanaries en kwartels.
en ik ga dus elke morgen mee kijken, mis ik opeens een kwartel.
ik snap er niks van, is overleden zeggen ze, maar ik ga toch elke keer kijken of ze zich niet verstopt heeft.

Verder heb ik niet veel meer te vertellen dus tot de volgende keer.

Groetjes en een knuffel van Seth.





Juli 2016

Hallo lieve Setters en Settervrienden,

Bij wijze van uitzondering heb ik gevraagd of mijn baasje iets wil schrijven.

Vandaag is Seth  namelijk niet zo lekker, heeft diarree, diverse keren overgegeven, maar na een dagje rust en niet eten komt dat wel weer goed.
Hij rent nog steeds mee dus echt ziek zal hij wel niet zijn, maar hij is een setter en geniet natuurlijk ook van de extra knuffels en aandacht.

Wat betreft belevenissen heeft hij niet veel meegemaakt, wel is hij laatst  bij zijn vrienden van de behendigheid geweest en heeft Seth ook nog een rondje mee mogen lopen.
Maar dat ging niet helemaal goed, er waren teveel nieuwe en oude geurtjes op het veld dus dat moest eerst verkend worden.

Wel heeft Seth een nieuw logeer adres gevonden als wij eens een dag weg willen.
En wel bij dochterlief want die heeft sinds kort een eigen huisje waar ze is gaan samenwonen met haar vriend.
De eerste keer het huis in vond hij wel eng, maar dat was zo over. Seth had het hele huis vrij vlug  verkend.

Ook  heeft hij daar zijn eigen deken en voelt zich al helemaal thuis.

Soms laten ze Seth los in het park en dan rent hij achter de konijntjes aan, maar die krijgt hij (gelukkig) niet te pakken.

Groetjes en een knuffel van Seth.

Februari 2017


Hallo lieve Setters en Settervrienden,

Afgelopen week het droevige nieuws gehoord dat Elmo, mijn moeder, is overleden.

Ze is 12 jaar geworden en was voor mij en mijn broers en zussen een goede moeder.

Ik zal ze missen als we op bezoek zijn bij Ton en Nans.
Ik heb de laatste tijd niet veel spannends meegemaakt, ben wel regelmatig met mijn baasjes naar het verzorgingshuis  geweest omdat daar Opa woonde.
Alle bewoners vinden mij een lieve grote mooie hond. (dit wist ik al lang natuurlijk), ze wilden mij aaien en knuffelen en ik vind dat best , heb nog nooit een setter meegemaakt die aandacht niet leuk vindt.
Maar nu Opa overleden is zal ik daar ook niet meer komen, wel gaan mijn baasjes en ik regelmatig wandelen en laatst nog met de dochter en haar vriend mee geweest. Ook altijd leuk. En met het uitlaten is er meestal wel een andere hond die ook wil spelen.

Nu zijn ze de badkamer aan het opknappen  en gaan ze bij dochter douchen en ik mag dan mee natuurlijk. Als ik er niet bij ben zegt die vriend: waar is Seth? (zegt genoeg toch)

En als zoon thuiskomt ga ik alvast bij de kelderdeur zitten, want ik krijg dan altijd een snoepje.

Behendigheid doen we niet meer en och beweging krijg ik toch wel. Fietsen, wandelen en regelmatig een setter wandeling. Je hoort mij niet klagen hoor.


Groetjes en een knuffel van Seth.



 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu